Volgens een onderzoek van VAB blijkt dat examinatoren in een rijschool bewust kandidaat-automobilisten buizen om bepaalde quota te halen. Of dat nu waar is of niet: er zijn van die dingen die elke kandidaat-autobestuurder herkent. Sam & Heidi maakten samen met jou een lijstje.

Stilvallen. Dat kan gaan van stilvallen in de file, bij het vertrekken aan een groen licht of op een helling, maar in het slechtste geval ook op een totaal ander willekeurig moment, waardoor er in het voertuig lichte paniek uitbreekt, en de begeleider hoogstwaarschijnlijk roept: maar allez, vertrek nu terug!

De kleine schok bij het starten omdat je vergeten bent de auto in neutraal te zetten. Een fase die heel vaak voorkomt, net na het stilvallen. Op zich geen drama tenzij je natuurlijk met een voorganger zit, dan kan dat resulteren in een klein doefke, maar zo leer je meteen dat wie achteruit ergens inrijdt altijd in fout is.

Het probleem is dat je de auto nog niet zo goed kent. En dan regent het plots en weet je niet hoe je de ruitenwissers aan moet zetten...

Wenen bij het achterwaarts parkeren. Ik geef het toe, dit gebeurt vaker bij vrouwen dan bij mannen, dat gevoel van totale onmacht wanneer er gevraagd wordt om rechts achterwaarts ergens in te draaien, of nog erger: links achterwaarts!! En maar draaien aan het stuur en elke keer weer die borduur voelen en vaststellen dat je er van ze leven niet in geraakt, dat is frustrerend, en van frustratie komen traantjes.

Ruzie met de copiloot, vaak je eigen moeder of vader. Het is een klassieker. Jij doet je best, maar je vader of moeder beschouwt autorijden als een automatisme, kan het niet zo goed uitleggen en voelt zich als het ware in de auto opgesloten in een soort van moordmachine, met de ene hand aan de klink en de andere aan de handrem. Er hoeft maar een kleine afrit gemist te worden en boenk, het zit ertegen. Dit is volstrekt normaal, net als de koude oorlog die dan volgt als je nadien samen aan tafel gaat om iets te eten. We komen er allemaal sterker uit.